Dixebra cumple los sos 30 años col so meyor direutu en Lorient

Cola compañía d’una bona Bagad y de los hermanos José Manuel y Javier Tejedor, Dixebra dió una llección de direutu nel meyor día pa facelo, un día murniu, fríu y pasáu pol agua nel que celebraron los sos trenta años de llarga y fructífera vida en Lorient.

Trenta años depués, la vitalidá de siempres amosose a les clares nel meyor escenariu posible: Lorient. La vitalidá física y mental de Xune Elipe, la elegancia vigulinesca de Rubén Bada, esi metal d’Agustín y los sos collacios, esa gaita llectrónica moza, esa batería impactante y les cuerdes siempre bien afayaes del nucléu roqueru de la banda, hasta pa facer del Asturies Patria querida un riff estremeceor… Y amás el pulsu musical bien afitáu de José Manuel y Javier Tejedor a la gaita y l’acordión

“De xuru nun escueyes nel xuegu de la vida, 
en qué llau tas de la partida. 
Ñaces cola señal marcada en pelleyu… “

L’entamu de la tema “La Partida” foi una vegada más el meyor resume de lo que ye Dixebra y de lo que tresmite en caún de los sos conciertos: Asturies, lo asturiano, el compromisu, cultural y obreru, la oficialidá, el futuru, el pasáu y esi presente que mos desanicia pasu ente pasu tolo que tenemos, tolo que tuvimos…

Nun hai nada que descubrir, porque persabemos onde tan los males, hai que siguir canciando poles cuenques, pola mocedá, pola llingua y pol futuru… Ye lo qu’hai y nun hai otra… Y, probablemente, agua blanda en piedra dura, da hasta que fura.. Asina que Dixebra sigue otra década ufriendo lo meyor de sí, ensin importar alabancies, palmaes nel hombru o cualaquier otru guiñu comercial.

Que “La Partida” fora la canción escoyida pol grupu pa que la introduxera col Floreáu de Remis José Manuel Tejedor, ensin dubies el gaiteru que meyor supo saca-y la esencia a esi exemplu de improvisación musical que la gaita asturiana llevó a los altares de la música tradicional europea, nun yera casual. Nun hai casualidaes, hai una esencia que destila hasta l’acorde más improvisáu. Ye lo que tien l’arte cuando ye arte.. y la música cuando ye arte…

Enantes sonaron temes vieyos, como’l siempre recordable dedicáu a la Tía Nemesia como representante escelsa de la “inteligentsia” asturiana, y nuevos, como’l recién grabáu  ‘Sigue’l tren’. Entrugándo-y unes vegaes a Mejuto “como ye” o autorespondiendo-y a Villa quién yera Don Vito… Los ocalitos, la llucha obrera, el desclasamientu que sufren ciudaes industriales como Avilés, de la que provienen la mayoría de los que taben enrriba l’escenariu… Y música, muncha música, que fai pensar, que fai danciar, que fai… lluchar.

Yá lo diz “La Partida“…

La solución va contigo dientro. 
Va contigo dientro. 
Unida, y toos en movimientu. 
Y toos en movimientu…

Llangréu (Asturies), 1962. Llicenciáu en Filoloxía Hispánica y Master en Desenvolvimientu Local pola Universidá d'Uviéu ye tamién espertu n'Alministración de Servidores Web pola Universidá de Granada. Doctorando de la Universidá del País Vascu, ye Profesor Acomuñáu de la Universidá Carlos III de Madrid, onde imparte l'asignatura de Técniques de Llocución y dirixe tamién el Cursu d'Espertu en Periodismu Dixital de la Universidá d'Uviéu y los cursos de branu sobre esta materia de la mesma universidá, cuntando con una nutrida participación nos cursos de branu de la Universidá de Cantabria y de la Complutense de Madrid, ente otres, siempres en relación col periodismu dixital.